No der Schaff - Schreiwen an der klenger Wunneng
Et ass e Samschdeg Owend, den 28. Oktober, an ich si schliisslech fräi vum Nationalbibliothek. De ganzen Dag hunn ech Bicher katalogiséiert, eng nei Sammlung iwwer lëtz. Poesie aus den 50er Joeren, déi ech net konnt lassloossen. Mee elo, an meng klenger Wunneng an der Limpertsberg, ass et Zäit fir meng eegen Wierker. De Wäin ass kal, well den Héichbau ass net deen, dee virgesinn ass, Lëtzebuerg-Stad ass sou, voll mat Neiegkeeten, mä meng Kichen ass nach ëmmer déi klassesch, mat engem Gasherd, deen net ëmmer zündt.
Ech setz mech un den Dësch, mat engem Tëpich aus Papiermëtt, an enger Tasse Thé vun de Marché um Knuedler. D'Gedanken fléissen, iwwer déi kleng Detailer vum Liwwen hei, wéi de Sound vun der Trambunn ënner dem Fënscher, oder de Geruch vun den Héichbäume um Späicher. Meng Geschicht ass iwwer en jonke Mann, deen an der Stad sicht, no sengem Plaz, ähnlech wéi ech et gemaach hunn, nodeem ech aus dem Land kommen sinn. Et ass net einfach, an engem Land, wou alles multilingual ass, an een sech ëmmer fënnt, tëscht Lëtzebuergesch, Französisch an Englesch.
Mëttendrënner kréich ech Heischt op e Snack. An der Kichen ass nach e Stéck Quiche vum Gëschter, aus der Bäckerei bei der Place Guillaume II. Et ass mat Spuenen an Zwiebelen, perfekt fir den Inspiratiouns-Boost. Ech iessen et kal, well de Mikrowell ass kaputt, erëm e klengen Lux-Problem. Dobauss kuckt ech aus dem Fënscher, gesinn déi Liichter vun der Stad, de Pont Adolphe am Hannergronn, an et fühlt sech un, wéi en Tableau. Meng Frënn, déi am Ausland studéieren, soen, 'Du hues et gutt do.' Mee si vergiessen déi kleng Saache, wéi de Wanner, deen net ëmmer déi éischt Zäit hält, oder déi Diskussioun iwwer de Bus-Ticket, deen net ëmmer klappt.
Ech schreiw bis miechtens, dann liesen ech nach e Bësch vun der Bibliothek mat heem bruecht, haut en Roman op Däitsch, well dat passt zur Stimmung. Et ass meng Welt, dëst Schreiwen, gemengt mat de Pâtisserieën, déi ech ëmmer erwähnen. Villéicht schreiw ech nächst iwwer déi bescht Plaz fir e Kaffi am Zentrum, no engem laange Schaffsdag. Lëtzebuerg ass klein, mä et huet sou vill Zeilen ze bidden. (378 Wierder)